Vertrek

Eindelijk is het dan zover. Inpakken, wegwezen en opvliegen! Op Schiphol verzamelen we en checken we allen in. Dan is het een hele lange tijd (voor mijn gevoel) wachten en afscheid nemen. Ja, ik zal voorzichtig zijn en ja ik zal oppassen en ja ik zal zo snel mogelijk wat van me laten horen...

Om tien over zeven vliegen we weg, tenminste dat is de planning. Maar het wordt een half uur later. Eerst rijden we naar de startbaan. Een bochtje naar rechts, links rechts rondje draaien, rechts en ja dan zijn we er eindelijk. We gaan toch vliegend naar Londen... Dan begint het vliegtuig te brullen. De motoren draaien op volle kracht en ik voel ineens meer druk. We stijgen op en ik zie alles ineens schuin. Maar het valt me mee. Het is nog net niet zo dat mijn lichaam stijf in de stoel is gedrukt en mijn haren strak naar achteren staan.

Land zie ik al snel niet meer. Binnen enkele minuten is het een en al wolken. Maar wel een prachtig gezicht. Eenmaal op Heatrow moeten we opnieuw inchecken, maar alles wijst zich vanzelf. Dan moeten we wachten. Samen met reisgenote Anne Mare probeer ik de tijd te bepalen in Australië en Nieuw Zeeland, maar dat is hopeloos. Ik snap d'r geen bal van. Laat maar zitten. Ik vraag het daar wel aan iemand. In het volgende vliegtuig, een boeing 747, voel ik me net een klein kind met nieuw speelgoed.

In de stoel voor me zit een tv en in de leuning een afstandbediening/ telefoon. Ik kan films kijken, spelletjes spelen, naar de radio luisteren, enzovoorts. Geweldig!! Ik kijk lekker naar Harry Potter en speel Tetris. Een nadeeltje: geen ondertiteling... En ik slaap ook nog een beetje terwijl ik ronddraai en mijn benen probeer te strekken. Het eten en drinken is trouwens ook lekker.

In Bangkok moeten we er even uit, zodat ze kunnen bijtanken etc. Dat komt mooi uit. Even de benen strekken. Tijdens de landing zie ik tot mijn stomme verbazing dat ze naast de landingsbaan aan het golven zijn. Er is daar gewoon een golfbaan aangelegd. Moeten ze eens in Nederland proberen... Twee uur later vliegen we verder. Het is erg grappig om Thailand te zien. Een en al in rechthoeken en vierkanten ingedeeld. Op de tv kunnen we trouwens ook kijken waar we op dat moment vliegen. Op tien kilometer hoogte met een slordige 850 kilometer per uur vliegen we Singapore voorbij.