Frida en Wessel’s reisverslag Australië deel 1
Het is hier geweldig!!!!!
Hotelkamer met panoramisch uitzicht over een baai in de buurt van Hobart ( voor insiders: HO, BART!), de hoofdstad van Tasmanië. We hebben de Tasmaanse duivels, kangoeroes en wallabies gezien. Eerder in het Tasmaans museum de aboriginals, hun kunst en uitroeiing door de Engelsen.
We zijn alweer een week in Tasmanië en bijna 2 weken onderweg.............
Onze vliegreis naar Australië was lang, maar dat wisten we van tevoren. Verder niets dan lof voor Cathay Pacific-service. 3 films gezien, muziek geluisterd, nauwelijks geslapen, want dat lukt ons niet zo goed in een vliegtuig. Op Sydney airport- warm en benauwd, voelde als +20 graden in plaats van – 20 waar we vandaan kwamen- stond Sanneke ons op te wachten, een ontroerend weerzien van moeder en dochter. Met haar auto naar ons prima hostel. Goed geslapen, lekker rustig in dat stuk van Sydney.
Donderdag, mooi warm weer, naar centrum gelopen en bus/trein/veerpont abonnement gekocht. Langs Sydney Opera House (prachtig) gelopen, het symbool van Sydney. Met de pont naar het strand van Manly. Best nog moe (jetlag). ’s Avonds met Sanneke na haar eerste werkdag tapas gegeten in de hippe wijk The Rocks.
Vrijdag eerst verhuizen want we hadden maar voor 2 nachten hostel geboekt (kon niet langer daar).
Sanneke had telefonisch ander hostel in leukere buurt en dichter bij haar huis geboekt, maar als we het zien is het erg smerig. Ander hostel vinden is erg moeilijk in het weekend, dus toch maar gedaan. Eerst maar weer naar het strand, een ander want er zijn er zoveel............. Verkeerde pont genomen, wel een leuke rondvaart gemaakt in wederom prachtig weer, maar geen strand. Terug aan de pier naar het Museum of Contemporary Art gelopen met veel aboriginal kunst, heel interessant.
Met Sanneke afgesproken na haar werk, drankje op een terras en heerlijk Thais gegeten vlakbij ons hostel.
Zaterdag met Sanneke en haar vriendin Karen afgesproken en de hele dag op prachtige stranden doorgebracht, het is zulk mooi en warm weer.......... ’s Avonds wilden we naar een openluchtfilm, mar bij aankomst blijkt de stroom uitgevallen dus dat gaat niet door, het lijkt Nepal wel. Die nacht in Sanneke’s kamer geslapen.
Zondag eerst nieuw hostel geboekt in Bondi Beach (het bekendste strand van Australië), vlakbij het strand. Weer verhuisd met al onze bagage. Daarna op en langs het strand lopend en zwemmend de middag doorgebracht. ’s Avonds met Sanneke naar een festival van korte films in een park met nog 75.000 andere jongeren. Te gek!
Maandagochtend weer naar het strand en ’s middags naar het Opera House. Prachtige architectuur en uitzicht. Moeilijk om de verleiding van La Traviata te weerstaan voor die avond, maar er zijn of staanplaatsen (duurt toch minstens 3 uur...........) of plaatsen van 155 dollar (ruim 100 euro) per zitplaats............. en de vlucht naar Tasmanië vertrekt morgenochtend om vijf voor half zeven, kwart over 4 op, kwart voor 5 de taxi, kwart over 5 op het vliegveld .........
Teruggelopen door de prachtige botanische tuin, daar Sanneke ontmoet die uit haar werk kwam- dat haar erg goed bevalt!!!!!- en via de yuppenwijk Darling Harbour naar Chinatown, wat maar uit 1 straat blijkt te bestaan, om te eten. Roerend afscheid genomen van Sanneke en minder roerend van Sydney (te warm, factor 30 is geen garantie tegen verbranden) voor ruim een maand.
Alles is precies andersom als in Nederland: hoe verder naar het zuiden hoe kouder en de maan staat ook precies andersom (eerste en laatste kwartier).
Kort nachtje, al om kwart over 8 landen we in de regen op Tasmanië. Wat is het koud, vinden we (nog geen 20 graden.....). Huurauto opgehaald en naar Hobart, op zoek naar een slaapplaats.
Gevonden even buiten Hobart op de meest idyllische plek die er bestaat (zie begin van het verhaal).
Intussen is het opgeklaard en gaan we ’s middags naar het Tasmaans museum voor een stuk geschiedenis en cultuur.
Woensdag anderhalf uur rijden naar Port Arthur, een Engelse gevangenis voor recidivisten van 1830 tot 1877. Een erg mooi en informatief museum, niet om erg vrolijk van te worden maar wel heel interessant. De rondleiding door het park onder leiding van een gids houden wij halverwege voor gezien. Op eigen houtje is wel zo leuk. Een rondvaart door de haven als afsluiting. Op de terugweg een kleine dierentuin bezocht met valken, haviken, een adelaar, quolls (vleeseters ter grootte van een kat), wallabies, kangoeroes en Tasmaanse duivels, die we ook hebben zien voeren: vlees natuurlijk.
Je maakt wel wat mee aan de andere kant van de wereld. Frida wil hier nu al voor altijd blijven: prachtig weer, de meest zuivere lucht die je je kan voorstellen, aardige mensen, wel typical British, very old-fashioned. Het enige nadeel is het torenhoge prijsniveau; lleen de musea zijn gratis.
Donderdag naar een ander eiland: Bruny Island. Om 12 uur met de veerpont, een kwartier varen.
Nog minder mensen en auto’s dan op Tasmanië zelf. Veel stukken onverharde weg en de meest heerlijke Bounty-stranden die je je kun t voorstellen: er is niemand anders dan wij 2-en,,,,,,,,
In je blootje zwemmen en zonnen. Wie nu nog niet jaloers is, mag het ons direct laten weten.
Het eiland rondgetoerd met de auto en met de laatste boot om 7 uur terug. Net of het zo erg is op zo’n eiland een nachtje te moeten overblijven........
Vrijdag met tegenzin uitgecheckt en op weg naar een ander stuk Tasmanië, het noorden: ,,,,warmer.
De kortste weg, 200 km., vinden wij nooit de leukste dus langs de prachtige oostkust. Maar eerst het interessante historische dorpje Richmond aangedaan. Ook daar een gevangenis, niet om vrolijk van te worden. Dus als tegenwicht een kleine wijnproeverij, waar wij geen betaalbare wijn van
voor ons aanvaardbare smaak konden vinden en dat wil wat zeggen ...............Ook de Oak Lodge, een soort museum ingericht als in 1850, bezocht met o.a. een schoollokaal, helemaal iets voor Frida.
Onderweg weer prachtige stranden, dus even zwemmen (zie donderdag). De hotelkamer was al geregeld, zelfde keten als in Hobart. Natuurlijk vonden we die tegenvallen na onze “room with a view”: te warm (ramen wijd open, ventilator op volle kracht), geen uitzicht en teveel lawaai, hoewel we aan de achterkant zaten. Maar wel net zo comfortabel ingericht. We beginnen met boeken voor 1 nacht. ’s Morgens vroeg onweert en regent het hard. Toch willen we iets van Launceston en omgeving zien, dus wordt het nog een nacht.
Zaterdag begint dus lawaaiig en bewolkt maar dat wordt snel beter. Overdag is het zonnig en bloedheet. Wandeling gemaakt door de Cataract gorge, plaatselijk heel beroemd. Wij zijn zo blasé
dat we de gorges in Frankrijk imposanter vinden. Het is maar wat je gewend bent (hoe arro kun je zijn). Daarna de plaats Launceston zelf met oude Victoriaanse huizen bekeken - uitgestorven op zaterdagmiddag- , een galerie met mooie hedendaagse kunst en een modern museum met toegepaste techniek en plaatselijke historie. Om de hitte af te spoelen nog even naar het gratis plaatselijke zwembad.
Zondag op weg terug naar Hobart via 2 wijnproeverijen en weer langs de mooie oostkust. Totaal 400 km+ gereden (links) via bochtige 2-baanswegen. Beetje gaar waren we wel bij aankomst in onze mooie hotelkamer, die we weer hadden kunnen boeken. Wat was het koud..........kachel aan en elektrische deken...........dat kan dus ook in Tasmanië. Onderweg zelfs enkele buien regen gehad, maar prima reisweer.
Nu is het alweer maandag, onze laatste Tasmanië-dag. Prachtig weer, zelfs warm na een koude ochtend. Botanische tuin bezocht en daar wat kruiden voor door het eten geplukt. Beetje geshopt, huurauto ingeleverd. Slim ingepakt, zodat we niet weer zoals op de heenreis naar Tasmanië de koffers moeten openmaken om zware dingen in de handbagage over te laden.
Straks weer om kwart over 4 op, om kwart vor 5 de taxi naar het vliegveld voor de vlucht van 06,00 uur naar Melbourne, waar de camper op ons wacht.
Ben blij met opgebouwde ervaring met links rijden in een “gewone” auto (ruim 1200 km) voor we met de camper op weg gaan.
Tasmanië is ons zo goed bevallen dat we er zo terug zouden willen komen. Als het op Nieuw-Zeeland lijkt (zegt men...) staat dat ok met stip op ons verlanglijstje.
Met zo’n lieve reisgenote als Frida is het overal fantastisch, als het klimaat maar gematigd is,
Over een week of zo het vervolg, van Melbourne en de Grand Ocean road.
Liefs van Frida en Wessel
HIERONDER DEEL 2
Frida en Wessel’s reisverslag Australië deel 2
Het verhaal van de camper.
Na de vroege vlucht (alles klopte gelukkig) om half acht op het vliegveld van Melbourne met een hoop bagage. Nog even een verhaal over wat je wel en niet mag meenemen van het vasteland naar Tasmanië en terug: toen we daar aankwamen en een verklaring hadden getekend dat we geen groente, fruit en andere etenswaren bij ons hadden stond er een mevrouw in uniform met een snuffelhond klaar om ons en onze bagage nog eens aan een reukproef te onderwerpen. Her en der, maar niet bij ons kwamen er toch verboden vruchten aan het licht. De snuffelaars genoten kennelijk nog van hun nachtrust, maar wij tegen heug en meug yoghurt met cornflakes, eieren, wortels en appels naar binnen werken om kwart over 5 ’s morgens......... Prachtige zonsopkomst maar o, wat waren we nog brak.
Taxi genomen maar Indiase chauffeur kende de weg niet goed, 2 navigatiesystemen wisten het ook niet, maar na overleg met zijn baas en een keer vragen waren we toch om acht uur bij het verhuurbedrijf, dat pas om 9 uur open ging (wisten wij van tevoren).
Een uurtje later: een oude zo niet stokoude verhoogde Toyota Hi-ace bestelbus zou ons onderkomen worden voor een maand. Alles uitgelegd gekregen, tekenen voor hier en daar en dit en dat, extra dag betaald plus afkoop eigen risico en op weg. Eerst naar een stadscamping in Melbourne via een route die we uitgeprint mee hadden gekregen. Maar 1 keer verkeerd gereden. Weer wennen aan een handgeschakelde versnellingsbak die schakelt als een oude vrachtwagen (veel kracht nodig en veel lawaai in de bak). Op zo’n camping met een kale staanplaats moet je dan nog 40 dollar (ca. 25 euro) betalen ook. Duur land, Australië.
Dan alles rustig uitzoeken en vooral schoonmaken: alles was zooooo vies, er ontbrak een laken en een lepel, de spiegelverstelling voor de rechter- belangrijkste als je links rijdt- buitenspiegel doet het niet en de spiegel klapt naar binnen als je 100 rijdt, de watertank kun je niet vullen want de slang past op geen enkele kraan, enzovoort) met de stadsbus naar de City. Daar rondgekeken en -gelopen, op weg gegaan naar museum, 6 keer heen en weer met de tram, was dinsdags dicht, dus naar ander museum met alleen Australische kunst, waaronder gelukkig veel van aboriginals. Alles in supermoderne gebouwen van bijzondere architectuur. Een stukje met de historische tram gereden, die er om 6 uur ineens mee ophield. Erg veel moeite om de goede bushalte terug te vinden voor bus naar de camping.
Boodschappen in het naastgelegen winkelcentrum. Eten en slapen na een heel lange dag.
Woensdag op weg naar de Great Ocean Road, maar eerst HET museum dat gisteren dicht was (de National Gallery of Victoria) uitgebreid bezocht. Pas om 3 uur op weg Melbourne uit, wat vrij vlot ging en toen langs de kust gereden. Tot ca. 6 uur, toen bij een leuke camping aan rivier en met uitzicht op zee gaan staan. Wat zo lekker is van een camper: je zet hem ergens neer en je schenkt een glaasje in.............. Je hoeft niet eens pootjes uit te draaien of hem waterpas te zetten (zoals met een caravan of vouwwagen).
Het beviel meteen zo goed op de camping, dat we een rustdag hebben ingelast met natuurlijk weer zwemmen in zee........ we waren weer als enigen op het strand. Hadden niet genoeg rekening gehouden met opkomend tij zodat onze handdoeken en zwemtassen gingen drijven op een golf. Dat
was extra uitwassen van al het zand en zout water. Intussen waren bosbeheerders stukken bos aan he t afbranden ter voorkoming van overslaande bosbrand maar het leek (rookwolken) en rook net echt.
Voor vrijdag was regen en storm voorspeld, dus om 10 uur (dan moet je wegwezen op campings) op weg in nog best aardig weer, half bewolkt met zonnetje. Werd gaandeweg slechter maar de Great Ocean Road steeds mooier met klippen, scheepswrakken en schorren en slikken met alles wat daarop leeft. Heel rustig behalve bij de topattracties zoals de 12 apostelen. Regen en droog weer wisselden elkaar af, maar het is niet koud en het regent nooit lang achter elkaar.
Aan het eind van de middag hebben we het wel gehad met de Great Ocean Road, gaan op zoek naar een camping en morgen terug richting Melbourne anders wordt het te ver naar Cairns in de resterende tijd. Prachtige camping gevonden, heel schoon grasland, zwembad en bubbelbad en mooi sanitair. Dan zijn de vermoeienissen van de dag snel afgespoeld.
Na weer een staaltje haute cuisine gaan we vroeg naar bed, dat groot genoeg is voor 2, zelfs naar Nederlandse maatstaven.
